ADVERTENTIE
SNP Natuurreizen

Zitskiër Dominique: “Een praatje maken mag. Graag zelfs!”

Door: Saskia Smulders

Onlangs ontvingen we tussen de vele prachtige lezersfoto’s ook de mooie foto van Dominique. Zij is zitskiër en zit dus in een zitski. Omdat ik daar iets meer van wilde weten heb ik haar geïnterviewd om alle ins en outs te weten te komen van het zitskiën.

Hoi Dominique! Kun je eerst iets over jezelf vertellen? 

“Ik ben Dominique (52) en doe sinds 2013 aan zitskiën. In 2012 heb ik zeer ernstige trombose van net onder het hart naar beneden opgelopen. Voordat ik ziek werd, heb ik vroeger veel aan staand skiën gedaan. Toen waren rode pistes mijn favoriete pistes, van zwarte pistes kwam ik ook wel af maar vond ik toch moeilijker. Ik ben vroeger vaak in Nauders geweest. Ik vind dat een erg fijn en prettig gebied en dan met name Schöneben in Italië waar je hele mooie brede pistes hebt.

Na mijn ziekte mocht ik wel weer gewoon op wintersport gaan, en dat heb ik het eerste jaar ook gedaan. Helaas bleken mijn benen zoveel op te zwellen zodat ik geen skischoenen meer aankan. En zonder skischoenen is skiën lastig….”
 Hoe ben je bij het zitskiën terecht gekomen?
“In 2013 bezocht ik een demonstratie van het zitskiën tijdens de seizoenafsluiting van Skidome in Rucphen (2013). Ik heb me naderhand voor een proefles aangemeld. Tijdens dat uur heb ik in de zitski alleen maar zitten glunderen: dit was de oplossing voor mij!”

“De eerste zitski les die ik nam zal ik niet snel vergeten: ik glunderde van oor tot oor”

Heb je toen les genomen?
“Ja. Ik ben druk aan ’t zoeken geweest naar een mogelijkheid om zitski lessen in Nederland te nemen. Ik heb vervolgens de Stichting geHandicapten Op Ski’s (SHOS) benadert. Zij begeleiden iedereen met elke vorm van beperking, met het staand skiën, zitskiën en snowboarden, op alle indoor sneeuwbanen in Nederland, het hele jaar door! Geheel vrijwillig.
Dominique in de zitski | Foto: Dominique van der Weegen
Helaas was er toen al sprake van een wachttijd, omdat er een groot tekort aan leraren is. Ik moest helaas maar liefst een half jaar wachten. Uiteindelijk was het dan eindelijk zover en kreeg ik mijn eerste les, van Denis, in het Montana Snowcenter in Valkenswaard. Ik heb drie lessen gehad en ben toen met Stichting Wintersport Gehandicapten (SWG) meegegaan. SWG is een stichting, die in samenwerking met haar topvrijwilligers, skiërs met een lichamelijke beperking zelfstandig leert zitskiën. Jaarlijks reizen ze als groep 2 tot 3 keer per jaar af naar de Oostenrijkse en Italiaanse alpen. Op de pistes is er één op één begeleiding om zo een prachtige zitski ervaring te beleven. Ik ben toen meegegaan naar Italië”.

Kon je toen meteen al zitskiën?

Het ging wel, maar na terugkeer heb ik nog heel veel les in Nederland genomen. Eerst nog in Montana en later ook in SnowWorld Zoetermeer en Landgraaf. Daarna ben ik nog twee keer mee geweest op een wintersporttrip met SWG, dat was in 2016 en 2017. In 2018 ben ik met SHOS naar Flachau geweest. Dit jaar ben ik ook wéér in Flachau geweest, zie deze foto.

Ik heb ’t daar zó naar mijn zin gehad; ik zou zo weer terug willen. Ik kan nu zelfstandig een rode piste skiën. Ik heb zelfs een slalom geskied. Super!”
Heerlijk skiën in de zitski | Foto: Dominique van der Weegen
Kun je wat meer vertellen over de zitski zelf?
“Ik les altijd in een Dynamique zitski. Dat is een zitski met twee ski’s eronder. Er bestaan meerdere zitski’s, maar ik kan helaas niet overal even goed in zitten. Deze zit gewoon het lekkerste”.
Ik heb wel eens een zitski gezien toen ik zelf op wintersport was. Ik heb mij altijd afgevraagd hoe dat nou in z’n werk gaat bij de lift. Kun je daar wat meer over vertellen?
“Bij de liften, zoals in Flachau, sluiten we altijd aan de zijkant aan. Om in de lift te komen, moet ik een hendeltje omzetten en kan ik mezelf, met een klein beetje hulp omhoog duwen. Onder de zitski zit een gasveer onder om het instappen nog ietsje makkelijker te maken. Dan duwt mijn begeleider, in Flachau was dat Wessel, mij naar de juiste positie en glijdt de stoeltjeslift zo onder ons. De liftbediendes in Flachau zijn zeer behulpzaam en vriendelijk. Zij laten de lift dan wat langzamer draaien en zorgen er voor dat ik alle ruimte krijg om in te stappen”.
Heb je nu nog steeds les?
“Ik ben nu 5 jaar bezig met zitskiën; ik les 6 keer een week, en neem heel veel losse lessen. Nu kan ik wel zeggen dat ik beginner af ben, maar ik ben helaas nog niet zover dat ik alleen op stap kan. Ook zou ik graag een eigen zitski willen hebben, maar dat zit er helaas niet in. Dat is veel te duur; een zitski kost zo’n 6500 dollar”.
Wat is je favoriete skigebied? 
“Een echt favoriet gebied heb ik nog niet echt, ik ben tot nu toe met mijn zitski in Flachau en Carezza geweest. Ik zou graag nog eens richting Schöneben willen gaan. Daar schijnen ze mooie brede pistes te hebben, ideaal voor zitskiërs”.
Heb je nog een tip voor je mede-wintersporters?
“Ja, zeker! Maak gewoon eens een praatje met zitskiërs, bijvoorbeeld in de lift. Dat vind ik altijd gezellig!”
Dominique met haar begeleider, Wessel, in Flachau | Foto: Dominique van der Weegen

Bedankt Dominque!

Hoofdfoto: Dominique van der Weegen | Flachau

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here