AVONTUURLIJKE GASTBLOGGERS GEZOCHTgastbloggers

Wie gaat wintersporten in Italië, doet dat meestal in de Dolomieten. De regio Valle d’Aosta geniet nog wat minder bekendheid en dat is ten onrechte, want wát een gave gebieden liggen hier. Om de verscheidenheid van de gebieden te ontdekken, bezocht reporter Pauline er wel vier!

Op de lijst stonden Courmayeur, La Thuile, Pila en Cervinia.

Valle d’Aosta, een Italiaanse, Franse én Zwitserse mix

Valle d’Aosta, oftewel de Aostavallei, ligt in het noordwesten van Italië, en grenst zowel aan Frankrijk als aan Zwitserland. Aosta ligt op zo’n 1000 autokilometers vanaf Utrecht. Wil je vliegen, dan kan dat zowel via Genève of -wat wij deden- via Milaan. Vanaf beide vliegvelden is het dan nog ongeveer twee uur rijden.
Door de ligging zijn de invloeden van alle drie de landen duidelijk te merken, in bijvoorbeeld het eten, de gebruiken en de taal. Onthoud in ieder geval Fontina, de naam van de kaas die typisch is voor deze streek. Ik denk dat wij tijdens deze dagen een halve kaas per persoon op hebben!

Courmayeur – skiën aan de voet van de Mont Blanc

We starten onze ontdekkingstocht in het meeste westelijke gebied: Courmayeur. Helaas werkt het weer vandaag niet echt mee, en zijn er stukken dat we geen hand voor ogen zien. Toch presteren we het om de ochtend nog aardig wat af te leggen van de 41 kilometer die het gebied rijk is.

’s Middags is het de bedoeling een bezoek te brengen aan de Skyway, een gondel richting de top van Mont Blanc. Vooraf verheugde ik me erg op dit tripje, maar helaas bleef het weer slecht, en was er geen sprake van enig uitzicht.

Toch zou ik graag nog eens terug gaan naar dit gebied, omdat er naast de pistekilometers ook een flink aantal off-pistemogelijkheden zijn. Zo kun je vanaf de Skyway terug naar Courmayeur zonder ook maar één geprepareerde piste te nemen. Ook kun je de andere kant naar beneden, richting Aiguille de Midi en Chamonix.

Wil je meer weten over dit gebied? Lees dan mijn artikel over Courmayeur, met alle info die je nodig hebt.

Het uitzicht is normaal vast prachtig!
Het uitzicht is normaal vast prachtig!
En het blijft maar sneeuwen...
En het blijft maar sneeuwen…
Gouden gondel in Courmayeur
Gouden gondel in Courmayeur

La Thuile – oneindige pistes

Van het gebied van La Thuile had ik zelf eigenlijk nog nooit gehoord. En misschien had ik jou er ook niet over moeten vertellen, zodat we dit fenomenale gebied lekker voor onszelf hadden kunnen houden… Nee hoor, zo zijn we niet!

Het gebied, dat de pistes deelt met het Franse La Rosière, telt zo’n 150 kilometer piste. Het dorp zelf is niet bijzonder charmant, maar wat geeft het: we willen naar boven!
Je moet er even de gondel voor in, maar dan kom je op heerlijk uitgestrekte pistes die er tijdens ons bezoek fantastisch bij liggen. Er zijn opvallend veel blauwe en redelijk eenvoudige rode pistes. Heerlijk om lekkere tochten te maken.

We gaan de grens over naar het Franse gedeelte van het gebied, en vanaf het hoogste punt hebben we een adembenemend uitzicht. Wat is dit heerlijk. We lunchen op de piste en kunnen even heerlijk bijbruinen in het zonnetje.

Aan het einde van de dag nemen de de lange rode piste nummer 7 terug naar het dal. Het is wat aanpoten voor de snowboarders onder ons, want flinke stukken zijn te vlak om vaart te kunnen houden. Toch maakt de fantastische omgeving veel goed. Het pad slingert eerst glooiend door de bergen en tot slot duiken we het bos in. Eenmaal beneden willen we maar één ding: terug! Helaas roept het volgende gebied alweer…

La Thuile is uitermate geschikt als je weinig (lees: geen) Nederlanders tegen wilt komen, en je gebruik wilt maken van een gunstig prijsniveau. La Thuile is namelijk in verhouding niet duur. Ik schreef meer over La Thuile in dit artikel.

Ja, we zijn boven! Kilometers maken maar.
Ja, we zijn boven! Kilometers maken maar.
Op de grens van Italië en Frankrijk
Op de grens van Italië en Frankrijk
Koffietijd!
Koffietijd! En start van lange rode afdaling richting het dal.

Pila – domein van dagjesmensen

De volgende dag staat het gebied van Pila op het programma. Hierbij vertrekt de gondel vanuit de stad Aosta en ruil je in een kwartiertje tijd stadse fratsen en kale vlaktes in voor sneeuw en wintersport. Dat klinkt natuurlijk fantastisch, en dat is het ook. Behalve dan dat we dit doen op een zondag, wanneer ook alle bewoners van Aosta en omgeving vrij zijn….

Dat valt even tegen, na de hemelse ervaring in La Thuile de dag ervoor. Eerst staan we zeker twintig minuten in de rij voor de gondel. Vervolgens bij de skiverhuur idem. En wanneer we uiteindelijk allemaal ons materiaal hebben, staan we bij de stoeltjeslift die ons verder naar boven moet brengen wéér een kwartier te wachten.

We zien het somber in, maar eenmaal boven valt het eigenlijk alles mee. Tegen de verwachting in verdeelt de mensenmassa zich prima over de ongeveer 70 kilometer piste. De afdalingen liggen er prima bij, want sneeuwen doet het hier altijd wel. We skiën heerlijk, maar wat wel opvallend is: de snelheid van de liften. Of eigenlijk juist niet… De stoeltjesliften draaien in het algemeen nogal langzaam en zijn ook niet uitgerust met moderne foefjes als overkappingen of stoelverwarming.

Wil je meer weten over Pila? In dit artikel vind je meer info.

In Pila staan we regelmatig in de rij bij de skilift, maar dat is met dit zonnetje geen straf
In Pila staan we regelmatig in de rij bij de skilift, maar dat is met dit zonnetje geen straf
De gondel brengt ons van de besneeuwde bergen weer terug naar de lagergelegen stad Aosta
De gondel brengt ons van de besneeuwde bergen weer terug naar de lagergelegen stad Aosta

Cervinia – het Italiaanse zusje van Zermatt

We sluiten onze dagen in Aosta af in Cervinia, en een betere afsluiter hadden we ons niet kunnen wensen. Wat een geweldig gebied, met waar je ook gaat een fenomenaal uitzicht op de Matterhorn. Het weer werkte hierbij ook nog eens 200% mee, met een temperatuur en zonneschijn die je normaal ergens in maart zou verwachten. Op de berg ligt meer dan 4 meter sneeuw en in het dorp zie je ook onwerkelijke plaatjes. Wat een pak!

Met de moderne gondels vliegen we bijna door het gebied heen. De pistes zijn veelal blauw en voor de echte thrillseeker waarschijnlijk niet uitdagend genoeg. Als snowboarder vind ik ze juist heerlijk: lekker van links naar rechts carvend naar beneden, of juist recht en in volle vaart de berg af.

Helaas redden we het met tijd -en onze skipas die alleen in het Italiaanse gedeelte geldig is- niet om helemaal naar Zermatt te skiën, maar man oh man wat zou ik graag nog eens teruggaan naar dit gebied!

Ben je nieuwsgierig geworden? Lees dan mijn artikel over Cervinia.

Skiën aan de voet van de gletsjer
Skiën aan de voet van de gletsjer
Skiën met de Matterhorn bijna altijd in zicht: wauw!
Skiën met de Matterhorn bijna altijd in zicht: wauw!
Kilometers maken, of toch even lekker in het zonnetje zitten: de moeilijkste vraag van vandaag...
Kilometers maken, of toch even lekker in het zonnetje zitten: de moeilijkste vraag van vandaag…

Even lekker meegenieten van hagelwitte sneeuw en blauwer dan blauwe luchten? Ik maakte onderstaande video van mijn bezoek.

Overigens is Valle d’Aosta ook een mooie zomerbestemming. Zo bezocht collega-reporter Maaike de regio vorige zomer. Ook zij stond toen op de Skyway, en had een stuk beter uitzicht.

ADVERTENTIE
Voigt Travel

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here