Klik hier voor een actieve vakantie in Innsbruck en omgeving


 

Als je het geluk hebt als klein kindje met papa en mama mee te mogen op wintersport, dan bestaat de kans dat je vandaag de dag niet meer weet hoe blauw je billen, knieën of handen waren tijdens jouw eerste jaar skiën. Als je net als ik past leert om op de latten te staan – of op een snowboard – op latere leeftijd, dan heb je de kans tegen mentale én fysieke barrières op te lopen. Afgelopen week bevond ik me in het prachtige Ortisei in het skigebied Val Gardena, Italië. Nadat ik eerder dit jaar al twee dagen mocht proeven aan het snowboarden in Winterberg, was het nu tijd om echte pistes te ontdekken en mijn vaardigheden verder te ontwikkelen.  

uitzicht vanuit gondel
Iedere ochtend pakken we de gondel van Ortisei naar Mont Seüc. Eigen foto

Het gebied  

Het gebied Val Gardena ken je wellicht van de Seceda, een van de meest bekende uitzichtpunten van de Dolomieten. In het dal grenzend aan deze majestueuze rotspartijen vind je 360 kilometer skiplezier verdeeld over 180 pistes. Daarnaast zie je er ezels, schapen en pony’s bij de berghutten en zijn er talloze mogelijkheden om bijzondere activiteiten in de sneeuw te doen.  Het kan je zomaar overkomen dat je die welbekende pizzapunt moet maken als twee shetlanderpony’s met een karretje tegenkomt tijdens hun oversteek. Of de fanatieke sneeuwschoenwandelaars, langlaufers of wintersport-toeschouwers. Het is mij al snel duidelijk: mocht het niet lukken om te snowboarden, dan zal er nog tal van andere activiteiten om te proberen.



 

Enthousiasme en mijn dichtgeknepen keel  

Onze eerste echte dag in Ortisei stap ik met het opkomen van de zon uit het bed. Ik kan niet wachten om me aan te kleden, onze snowboards mee te nemen en met de gondel omhoog te gaan. Letterlijk alles is nieuw aan deze ervaring, dus naast het enthousiasme voel ik stiekem mijn keel dichtknijpen van de spanning. Als het maar gaat lukken om van de piste af te komen en vijf dagen heelhuids te volbrengen.  

Vanaf het moment dat we uit de gondel stappen neemt die spanning toe. Hier bovenaan de blauwe piste, welke het verbindingsstuk vormt naar de overige pistes, staan hordes met mensen te wachten. Het lijkt alsof iedere persoon om me heen precies weet wat er van hem of haar verwacht wordt en alsof ze tevens allemaal zelfverzekerd die eerste meters willen maken. Ik kijk daarentegen naar mijn vriend, wachtend op een of andere bevestiging om te gaan. Ik besef me dat ik het toch zelf zal moeten doen, en met lichte tegenzin ‘roetsj’ ik van de piste af. Het enige wat ik doe is afremmen, want de afgrond links naast me is allesbehalve uitnodigend.  

Blauwe billen en beurse knieën  

Stukje bij beetje weet ik de aanwijzingen van mijn vriend op te volgen. Mijn schouders houd ik één kant uit, mijn blik is gefocust op mensen in de verte en in mijn hoofd staan dezelfde gedachten continu op herhaling: “schouders draaien, druk op mijn voorste voet, kijken waar ik heen wil, achterste voet mee laten doen en afremmen!” Vooral die laatste gedachte is keer op keer prominent aanwezig. Als ik maar niet te hard ga, want de snelheid boezemt me angst in.  

Het lijkt te werken om mijn hoofd zo te betrekken in het snowboarden, maar de inmiddels beurse billen en knieën vertellen me toch iets anders. Na twee dagen op de piste is alles zó pijnlijk, dat ik zelfs bang ben om nog een keer extra te vallen. Geen goede combinatie met iemand die geen snelheid durft te maken en daardoor juist nog vaker valt. Ik probeer niet te boos en te streng voor mezelf te zijn, wat soms lukt maar soms ook absoluut niet. Desondanks houd ik hoop en blijf ik proberen. 

Foto van piste en snowboard
Met vallen en opstaan weet ik de piste af te komen. Gelukkig wacht mijn vriend op mooie plekken tijdens de afdaling. Eigen foto

Nog een keer!  

In totaal hebben we vijf dagen een skipas, wat meteen ook onze hele wintersport inneemt. Het is woensdag, dag drie, als ik toch niet meer zo zeker weet of ik dit wel ga volhouden. Ik moet toegeven dat ik minder vaak val, maar het lijkt er nog niet op dat ik het echt onder de knie ga krijgen. Daarnaast doet alles, maar dan ook alles, zeer van de blauwe plekken en spierpijn, waardoor de woensdag enigszins gedemotiveerd start. Pas op het einde van de middag besef ik me dat ik door de pijn heen ben gegaan en dat ik wél stappen vooruit heb gezet in mijn proces sinds maandag. Een klein sprankje trots gaat door me heen als ik de skilift in het dal bereik.  

Donderdags besluit ik om het maken van vloeiende bochten te oefenen op de eerste rode piste in ons gebied. Tot frustratie van mijn vriend, die eind van de middag maar liefst 29 keer dezelfde sneeuw op dezelfde piste heeft zien liggen. Ik kan het me voorstellen dat dit niet de manier is waarop men normaal een skigebied ontdekt. Maar goed, ik ben positief verrast over de vorderingen die ik heb gemaakt vandaag door meer te oefenen.  

Ook vanuit de andere kant van het dal bekijken we de Dolomieten. Wat een prachtig gebied! Eigen foto

Wanneer mag ik weer?  

Onze laatste dag besluiten we het gebied verder te ontdekken. Vanuit ons startpunt bij Mont Seüc vertrekken we richting Alpe di Suisi, waarna we richting Col dal Spiedl gaan. Hier bereiken we ons hoogste punt op 2177 meter. De verbindingsstukken zijn nog lastig als beginnend snowboarder, omdat ik snelheid moet maken en houden, maar al met al weet ik bijzonder goed zonder kleerscheuren of pijnlijke valmomenten van de piste te genieten. De herhalende mantra in mijn hoofd is niet meer de reeks van stappen die ik moet zetten, maar simpelweg de gedachte “vertrouw je voeten”. Ik weet hoe het voelt als het goed gaat en daar moet ik op vertrouwen. Het is jammer dat we juist nu onze wintersport weer af moeten ronden. Ik was graag verder gegaan met mijn snowboardavontuur.  

Hoewel de echte sneeuw dit jaar ver te zoeken was in Val Gardena, heb ik als beginnend snowboarden én outdoor liefhebber een fantastische wintersport gehad in dit paradijs net over de grens bij Oostenrijk. Een van de voordelen was absoluut de Duitse taal, die nagenoeg iedereen hier vloeiend spreekt. Naast het snowboarden of skiën vind je hier talloze activiteiten, van sneeuwschoenwandelen, yoga en kookworkshops tot het actievere fatbiken, klimmen en ziplinen. Ben je ook nieuwsgierig geworden? Meer informatie vind je eenvoudig op valgardena-active.com

(Visited 113 times, 1 visits today)

Lees hier alles over wintersport in Innsbruck en omgeving


 

 

BBI Travel

Wintersport in Scandinavië 

Deze winter vlieg je met BBI Travel rechtstreeks naar het hart van Scandinavië voor een wintervakantie vol avonturen. Ga skiën op de pistes van Sälen in Zweden of in Trysil in Noorwegen. Lees meer

Voigt Travel

Wintersport in Zweden 

Beleef komende winter de Zweedse skipistes! Verblijf in een kleinschalig appartement direct aan de piste. Geniet je van rust en ruimte, vergezichten én heerlijke gastronomie, al vanaf € 695 per persoon. Lees meer

Wintersport in Trentino

De winter in Trentino geeft je vleugels 

Het ‘swoosh’ geluid van ski’s die door de sneeuw klieven, sneeuwschoenen die kraken op een sneeuwtapijt, je adem die de frisse lucht van de Dolomieten opsnuift. Dit is de soundtrack van de winter in Trentino, in het hart van de Italiaanse Alpen. Lees meer